چاپ   کمينه 

ثبت احوال به صورت يكپارچه و منسجم در جهان مربوط به قرن نوزدهم ميلادي است ، در ايران قانون ثبت احوال در جلسه 30 آذر ماه 1297 هجري شمسي هيات وزيران به تصويب رسيد و با صدور اولين شناسنامه براي دختري به نام فاطمه ايراني در تاريخ 3 دي ماه 1297 در شهرداري تهران فعاليت خود را آغاز كرد و طي 10 سال در تمام استانها و شهرستانهاي بزرگ داير و فعال شد بر اساس قانون مصوب30  خرداد 1307 اداره كل احصائيه و سجل احوال تابع وزارت كشور تاسيس و به طور مستقل شروع به كار نمود . بعد از آن نيز در سال 1319 با تصويب قانون جديد و تهيه و تدوين آئين نامه مربوطه نام قبلي به اداره كل آمار و ثبت احوال تغيير يافت در تير ماه 1355 قانون سازمان ثبت احوال كشور با شكل نوين و شرح وظايف معين به تصويب رسيد و آخرين اصلاحات در پاره اي از مواد آن در سال 1363 توسط مجلس شوراي اسلامي به عمل آمد .

تا قبل از سال 1295 هجري شمسي ثبت وقايع حياتي از جمله ولادت و وفات بر اساس اعتقادات مذهبي و سنت هاي رايج در كشور ، با نگارش نام و تاريخ ولادت مولود در پشت جلد كتب مقدس از جمله قرآن مجيد به عمل مي آمد و از افراد متوفي نيز جز نام و تاريخ وفات آنان كه بر روي سنگ قبر ايشان نگاشته مي شد اثري مشاهده نمي گرديد با گسترش فرهنگ و دانش بشري و نيز توسعه روز افزون شهر ها و روستاها و افزايش جمعيت كشور ، نياز به سازمان و تشكيلاتي براي ثبت وقايع حياتي ضرورتي اجتناب ناپذير مي نمود

در يك نگاه اجمالي سير قانونگذاري در خصوص ثبت احوال را اينگونه مي توان دسته بندي نمود :

1-    تهيه تصويب قانون يا آئين نامه ثبت احوال در سال 1297 مشتمل بر 41 ماده

2-    تهيه و تصويب قانون سجل احوال در تاريخ 14/3/1304 مشتمل بر چهار فصل و 35 ماده .

3-    تهيه و تصويب نظام نامه اداره كل احصائيه و ثبت احوال توسط هيات وزيران در 20/11/1314 مشتمل بر 196 ماده و تعيين تشكيلات دفاتر و ادارات ثبت احوال در شهرستانها .

4-    تهيه و تصويب قانون اصلاح قانون ثبت احوال در ارديبهشت سال 1319 مشتمل بر 5 باب و 55 ماده .

5-    تهيه و تصويب آئين نامه ثبت احوال سال 1319 مشتمل بر 131 ماده

6-    تهيه و تصويب قانون ثبت احوال در تير ماه سال 1355

7-    اصلاح و بازنگري قانون احوال توسط مجلس شوراي اسلامي در تاريخ 18/10/1363 .

8-    تصويب آئين نامه طرز رسيدگي هيات هاي حل اختلاف موضوع ماده 3 قانون ثبت احوال .

9-    تصويب قانون تخلفات ، جرائم و مجازات هاي مربوط به اسناد سجلي و شناسنامه توسط مجمع تشخيص مصلحت نظام در سال 1370 همزمان با تغيير و تصويب قوانين جديد ، تشكيلات ثبت احوال نيز كاملتر گرديد . سازمان ثبت احوال تا سال 1310 تنها داراي 94 اداره در تهران و شهرستان ها بود سرانجام با تصويب قانون تقسيمات كشوري ادارات استاني و شهرستاني گسترش يافت . كه در اين راستا اداره كل ثبت احوال استان آذربايجانغربي در سال 1306 با عنوان اداره ثبت احوال  " رضائيه "  تاسيس و شروع به فعاليت نموده كه در حال حاضر تعداد قريب به 3 ميليون نفر را به لحاظ خدمات سجلي تحت پوشش قرار داده است كه از اين تعداد قريب به 1757751   نفر شهري و 1171833نفر جمعيت روستائي هستند . و نرخ رشد جمعيت استان 43/1 ، ميانگين ازدواج 6/10 در هزار به نسبت جمعيت و ميانگين طلاق 8/3  در ده هزار به نسبت جمعيت مي باشد در حال حاضر داراي 22 واحد اداري مستقل در شهرستانها و بخش هاي تابعه است . و تعداد 7 نمايندگي به جهت تسهيل خدمات رساني به آحاد مردم شريف استان مي باشد.

 

ثبت احوال به صورت يكپارچه و منسجم در جهان مربوط به قرن نوزدهم ميلادي است ، در ايران قانون ثبت احوال در جلسه 30 آذر ماه 1297 هجري شمسي هيات وزيران به تصويب رسيد و با صدور اولين شناسنامه براي دختري به نام فاطمه ايراني در تاريخ 3 دي ماه 1297 در شهرداري تهران فعاليت خود را آغاز كرد و طي 10 سال در تمام استانها و شهرستانهاي بزرگ داير و فعال شد بر اساس قانون مصوب30  خرداد 1307 اداره كل احصائيه و سجل احوال تابع وزارت كشور تاسيس و به طور مستقل شروع به كار نمود . بعد از آن نيز در سال 1319 با تصويب قانون جديد و تهيه و تدوين آئين نامه مربوطه نام قبلي به اداره كل آمار و ثبت احوال تغيير يافت در تير ماه 1355 قانون سازمان ثبت احوال كشور با شكل نوين و شرح وظايف معين به تصويب رسيد و آخرين اصلاحات در پاره اي از مواد آن در سال 1363 توسط مجلس شوراي اسلامي به عمل آمد .

تا قبل از سال 1295 هجري شمسي ثبت وقايع حياتي از جمله ولادت و وفات بر اساس اعتقادات مذهبي و سنت هاي رايج در كشور ، با نگارش نام و تاريخ ولادت مولود در پشت جلد كتب مقدس از جمله قرآن مجيد به عمل مي آمد و از افراد متوفي نيز جز نام و تاريخ وفات آنان كه بر روي سنگ قبر ايشان نگاشته مي شد اثري مشاهده نمي گرديد با گسترش فرهنگ و دانش بشري و نيز توسعه روز افزون شهر ها و روستاها و افزايش جمعيت كشور ، نياز به سازمان و تشكيلاتي براي ثبت وقايع حياتي ضرورتي اجتناب ناپذير مي نمود

در يك نگاه اجمالي سير قانونگذاري در خصوص ثبت احوال را اينگونه مي توان دسته بندي نمود :

1-    تهيه تصويب قانون يا آئين نامه ثبت احوال در سال 1297 مشتمل بر 41 ماده

2-    تهيه و تصويب قانون سجل احوال در تاريخ 14/3/1304 مشتمل بر چهار فصل و 35 ماده .

3-    تهيه و تصويب نظام نامه اداره كل احصائيه و ثبت احوال توسط هيات وزيران در 20/11/1314 مشتمل بر 196 ماده و تعيين تشكيلات دفاتر و ادارات ثبت احوال در شهرستانها .

4-    تهيه و تصويب قانون اصلاح قانون ثبت احوال در ارديبهشت سال 1319 مشتمل بر 5 باب و 55 ماده .

5-    تهيه و تصويب آئين نامه ثبت احوال سال 1319 مشتمل بر 131 ماده

6-    تهيه و تصويب قانون ثبت احوال در تير ماه سال 1355

7-    اصلاح و بازنگري قانون احوال توسط مجلس شوراي اسلامي در تاريخ 18/10/1363 .

8-    تصويب آئين نامه طرز رسيدگي هيات هاي حل اختلاف موضوع ماده 3 قانون ثبت احوال .

9-    تصويب قانون تخلفات ، جرائم و مجازات هاي مربوط به اسناد سجلي و شناسنامه توسط مجمع تشخيص مصلحت نظام در سال 1370 همزمان با تغيير و تصويب قوانين جديد ، تشكيلات ثبت احوال نيز كاملتر گرديد . سازمان ثبت احوال تا سال 1310 تنها داراي 94 اداره در تهران و شهرستان ها بود سرانجام با تصويب قانون تقسيمات كشوري ادارات استاني و شهرستاني گسترش يافت . كه در اين راستا اداره كل ثبت احوال استان آذربايجانغربي در سال 1306 با عنوان اداره ثبت احوال  " رضائيه "  تاسيس و شروع به فعاليت نموده كه در حال حاضر تعداد قريب به 3 ميليون نفر را به لحاظ خدمات سجلي تحت پوشش قرار داده است كه از اين تعداد قريب به 1757751   نفر شهري و 1171833نفر جمعيت روستائي هستند . و نرخ رشد جمعيت استان 43/1 ، ميانگين ازدواج 6/10 در هزار به نسبت جمعيت و ميانگين طلاق 8/3  در ده هزار به نسبت جمعيت مي باشد در حال حاضر داراي 22 واحد اداري مستقل در شهرستانها و بخش هاي تابعه است . و تعداد 7 نمايندگي به جهت تسهيل خدمات رساني به آحاد مردم شريف استان مي باشد.

 

   

کلیه حقوق این وب سایت به اداره کل ثبت احوال آذربایجان غربی متعلق می باشد.                     Powered byAtorpat